Soms vraag ik me af: waarom is het ons niet gegund

03-07-2014 12:53

Na 4 jaar een goede relatie te hebben en reeds 3 jaren samenwonen, hebben we in 2009 de stap gezet om te trouwen. We waren heel erg gelukkig met elkaar, maar toch was er nog iets dat ontbrak... Daarom beslisten we in juni 2009 om toch maar te stoppen met de pil. Werd ik snel zwanger dan waren we blij, duurde het iets langer om te zwanger te raken, dan waren we er toch op tijd aan begonnen...

Helaas nu 5 jaar later loopt hier nog steeds geen lief kind rond, onze hond (die zich vaak als een kind gedraagt) niet meegerekend... In 2012 ging ik naar Kortrijk naar de gynaecoloog en vertelde hem dat we al meer dan een jaar intensief bezig waren voor een kindje, maar dat het nog steeds niet gelukt was. Na de nodige testen bij mijn man (die uiteindelijk niet goed waren) zei die gynaecoloog doodleuk dat er nog 2 opties waren: adoptie op een donor kiezen. Ik mocht een afspraak inplannen om eens langt te gaan met mijn man en dan zouden we in een boek iemand mogen kiezen die het best op hem leek... euhm dat vond ik niet echt het gepaste antwoord...

We hebben dit alles laten bezinken en ons er dan ook maar bij neergelegd dat een kind er voor ons niet inzat... Tot in 2013 ik dit nog eens besprak met mijn huisarts en zij ons doorverwees naar Gent, naar Dr Hellebaut. Dankzij die doorverwijzing ging de bal weer aan het rollen, we zouden in aanmerking komen voor ICSI. Er moest eerst bij mijn man een operatie uitgevoerd worden waardoor ze zaadcellen rechtstreeks uit de teelbal konden halen en invriezen, dat gebeurde in maart 2014 (ja lange wachttijden voor die zaken...) Goed nieuws: ze vonden 6 buisjes materiaal om in te vriezen.

Wij vertrokken helemaal blij op reis naar Amerika, want toen we terug waren zou de behandeling starten. OP de derde dag van mijn nieuwe cyclus mocht ik langsgaan bij de gynaecoloog voor een inwendige echo: gewoon routine hoor... Tot ik daar lag en er plots endometriose ontdekt werd. Dat moest eerst verwijderd worden door een laparoscopie, die kon de week daarna reeds uitgevoerd worden. Nu moest mijn lichaam eerst nog herstellen van die operatie en moesten we een cyclus overslaan.

Op 17 juni (mijn verjaardag) was het dan zover ik werd opnieuw ongesteld. De dag erna mocht ik bij de gynaecoloog voor opnieuw een inwendige echo. Alles was perfect in orde, we mochten starten met de hormoonbehandeling en dan op 27/06 opnieuw voor een inwendige echo.

Op 27/06 zag het er zeer goed uit, er lagen 11 follikels klaar om aangeprikt te worden, ze moesten gewoon nog een heel klein beetje doorgroeien. Ik mocht op zondag 29/06 opnieuw voor een inwendige echo, de eitjes waren iets trager doorgegroeid dan verwacht, maar ik mocht nog 1 keer de hormonen om de groei te stimuleren spuiten en de maandagavond om 22u dan Pregnyl spuiten. Dat hormoon wekt de eisprong op en dan moet je binnen de 35 uur de eicelpunctie ondergaan. Gisteren ging ik binnen voor de punctie, die viel goed mee. Er werden inderdaad 10 eitjes gevonden, maar 3 waren goed voor ICSI en daaruit zijn helaas geen bevruchtingen gekomen.

Nu zaterdag mag ik bij mijn gynaecoloog en gaan we bespreken hoe het nu verder moet...